کلاً دو حالت وجود دارد، یا شما دکمه ی کسی را میزنید، یا کسی خودش دکمه ی خودش را میزند، در هر دو حالت شما پیروزید، آنهایی که با چنگ و دندان نگهشان میدارید تا بمانند ولی از لای چنگ و دندانتان در میروند، خیلی وقت است که دکمه ی شان زده شده است، بیایید به کارکرد دکمه ها اعتقاد داشته باشیم و وقتی آنها را زدیم رهایشان کنیم، دکمه ها درست کار می کنند، دکمه ها با ارزشند، دکمه ها را جدی بگیرید، دکمه ها را با دقت بزنید، همه ی دکمه ها را نزنید؛
اینجا را با هدفی خاص ساختم، اینجا را با قلبی از جنس سنگ و چهره ای به شکل ماست  و کوله باری از تجربه(به امید روزی که بسوزد پدر تجربه)ساختم، وبلاگ دوست داشتنی ای خواهد شد، هر چند سنگ، هر چند سخت، هر چند سفت.